Każdy rodzic martwi sie o swoje dziecko, każdy chce aby jego dziecko było bezpieczne! Lecz czy nie lepiej czasami odpuścic?

Dziewczyna ma 14 lat. Chce czuc sie wolna, chce byc tak jak inne dziewczyny!

Rodzice kompletnie jej nie ufają. Uważają że jest jeszcze dzieckiem które nie potrafi radzic sobie w życiu. Uważają że do dorosłości jeszcze daleko a ona i tak zle wykorzystuje czas który jej dali. Myśla że pali, pije i ma złe towarzystwo, chociaż znają jej przyjaciółki i wiedzą że są wzorem dla nastolatki.

Ona czuje się dziwnie! Wie że ona nie może robic tego co inni. Czuje sie zraniona myślą że jest gorsza. Kiedy najczęściej wraca do domu, musi pogodzic sie z myślą że jej przyjaciółki dalej dobrze sie bawią. Zawsze gdy przychodzi do domu siada na łóżku i rozmyśla, czasami zatapia się w myśli i czeka, czeka,czeka!

Często płacze i rozmyśla kiedy zrobiła błąd. Chciałaby cofnąc czas, naprawic błedy czy przemyślec pare rzeczy jeszcze raz. Niedługo koniec wakacji zostało 8-7 dni, chce zaszalec zrobic coś jak pozostełe dziewczyny lecz wie że jej życie bardzo różni się od życia innych dziewczyn.

Żyje z myślą że kiedyś bedzie uczyc sie na błędach jej rodziców.

 Ona już od dawna myśli o najgorszym, wie że tam u góry wszystkie problemy staną się już tylko snem,a gdy sie obudzi bedzie oglądała wszystko dokładnie tylko z drugiej strony.