Wiesz jakie mam wyobrażenie jej życia ?! Jest sama, sama bez nikogo kto trzymał by ją za rękę gdy tak bardzo będzie potrzebować! Będzie przechodzić miastem które otaczają pary  z problemami wspólnego życia i przyszłości ! Cieszących się chwilą, chwilą życia razem. A ona będzie szła ulicą i rozglądając się na boki ze sztucznym uśmiechem i łzami w oczach i smutną melodią w głowie ! Tak zapłakane oczy nie mogą widzieć wszystkiego co ją otacza ! będzie rutynowo przechodzić przez te same pasy nie zwracając uwagi na samochody z teczką w ręce ! Kiedyś spotka ją deszcz a będzie wracała ta samą drogą do domu, gdzie ona jako jedyna zapala pierwsza światło po przyjściu. Będzie szła a krople deszczu będą kapać jej na teczkę pomyśli że teraz w końcu patrząc na pary zatrzyma się i usiądzie na ławce pod drzewem i zacznie płakać. Przecież deszcz zakryje jej zły a siedząc pod drzewem nikt nie zauważy ! Patrząc przed siebie i widząc pary które trzymające się za rękę i uciekające  pod kurtą by uniknąć deszczu pomyśli jak to było kiedyś ! Wróci do domu mokra bez butów usiądzie na łóżku, odbierając jeden drugi telefon, napije się herbaty i sama do siebie powie WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO PAULINA ! (13.07,20..r)